و زرتشت بهرام پژدو [ صحايف 468 - 485 كتاب مزديسنا و تأثير آن در ادبيّات پارسى تأليف مرحوم دكتر محمّد معين ] در كتاب زراتشت نامه در سر آمدن هزارهء زردشت و احوال مردم ايران در آن زمان ، از غفلت مردم نسبت به نوروز و مهرگان سخت اظهار تأسّف كرده و گفته است : يزش‌هاىِ [ - پرستش‌ها ] يزدان ندارند ياد * دگر گونه گردد هميدون نهاد نه نوروز دانند و نه مهرگان * نه جشن و نه رامش نه فرورديان [ فرورديان : جشن اموات ، يشت‌ها ، 1 / 593 ، بمبئى / 1307 ه ش ] در عيد نوروز ، عيد اوّل سال شمسى و اوّلين روز بهار كه برابر با بيست و يكم ماه مارس و بزرگترين عيد ملّى و عمومى ايرانيان است تمام مردم كشور در مراسم آن شركت داشته و فرا رسيدنش موجب تمتّع و شادمانى همگانى همهء أهالى ايران مىشود و گسترده‌ترين و فراگيرترين آداب و تشريفات را داراست و تمام ايرانيان صرف نظر از باورداشت دينى ، زبان بيان ، نژاد خاص و مكان اقامت در هر كجاى جهان كه باشند در برپا داشتن مراسم آن شوق و شورى يكسان و همانند داشته و در طىّ ايام برگزارى مراسم آن زندگى عامّهء ايرانيان شور و شوق و هيجانى تازه مىيافته است . آمادگى براى بر پا ساختن نوروز با خانه تكانى آغاز مىگردد كه به منزلهء كوشش تمام عيار در بر طرف كردن هر گونه آثار آلودگى و غبار و كهنگى از تمام خانه و كاشانه به منظور استقبال از نوروز در پاكيزه‌ترين صورت ممكن است كه خود در معنى و مفهوم كنايت از لزوم پالايش باطن و درون براى رويارو شدن با يك زندگى تازه و زدودن أوصاف نامطلوب از أحوال نفسانى و تأكيد بر صفاى روح و روان نيز هست كه با طهارت جسم و اصلاح سر و صورت و پوشيدن لباس نو و تزكيهء باطن به مفهوم آمادگى براى يك زندگى تازه كه ارمغان نوروز است ، محسوب مىشود . مراسم چهارشنبهء آخر سال ( - چهارشنبه سورى ) كه در شب آخرين چهارشنبهء قبل از نوروز برگزار مىگردد و قاشق زنى كه زنان و كودكان با سرو روى بسته و همراه با تغيير شكل و در حالى كه يك ظرف خالى در دست دارند در پشت درهاى بستهء خانه‌ها به وسيلهء قاشق مسى يا چوبى به در مىكوبند و بدون اين كه به پرسش صاحب خانه